Het Nederlands Rode Kruis heeft PROVENPARTNERS gevraagd om meer regie te krijgen op de online activiteiten. Daarvoor zijn de online initiatieven van het Nederlands Rode Kruis onder de loep genomen en is een start gemaakt met het vertalen, analyseren, inventariseren en definiëren hiervan ten behoeve van een nieuw NRK Intranet, de vernieuwde corporate site en de andere initiatieven op internet.

Het informatielandschap van het Rode Kruis is in kaart gebracht, waaronder het internet (corporate site), de doelgroepensites, afdelingssites en de inzet van social media (LinkedIn, Hyves, Twitter en YouTube). Per platform zijn de visie, doelstellingen en strategie geformuleerd zodat die bijdragen aan de overkoepelende missie van het Nederlands Rode Kruis. Daarnaast is een managementdashboard opgezet voor het meten van het bereik en effect van de communicatie- en marketinginspanningen. Proven Partners heeft hiervoor een multichannel aanpak en doelgroepenbenadering ontworpen.

Wat kun je als gemeente met social media? Web 2.0 toepassingen bieden kansen voor de gemeentelijke dienstverlening, met name voor de communicatie, marketing en innovatie in samenwerking met externe stakeholders.

Neem bijvoorbeeld een grote gemeente in de Randstad, waarmee Proven Partners deze kansen concreet in kaart heeft gebracht. Deze gemeente is in permanente ontwikkeling, heeft de digitale dienstverlening (e-government) sterk verbeterd en zoekt naar manieren om de sociale technologie te benutten.

Het doel hiervan is zowel het verbinden van nieuwe doelgroepen aan de gemeente als het ondersteunen van de ambities voor de komende jaren. Deze ambities zijn ondermeer het streven naar de beste dienstverlening voor de burgers door meer de dialoog op te zoeken (participatie), een uitstraling als beste werkgever voor nieuw personeel en een verdergaande samenwerking met de regionale partners. In een brainstorm zijn de beste kansen verkend. Per initiatief is een plan van aanpak opgesteld. Een interessant initiatief is het publiek betrekken bij een festival met hedendaagse kunst, dans, theater en muziek.

Hiervoor wordt met eenvoudige middelen een interactieve community gecreërd met Hyves als vertrekpunt, waar mensen kunnen meedenken en doen. Hierbij kunnen ze aangeven waar de straat optredens plaatsvinden, welke optredens ze willen zien en feedback geven op de optredens. De kracht van deze aanpak is een nieuwe manier van festival promotie door het overbrengen van een gevoel en ervaringen, wat kan met YouTube filmpjes, performance previews en artist impressions.

Dit is slechts één voorbeeld van de impact van social media. Gedecentraliseerde bottom up initiatieven zijn makkelijk op te starten en de kosten hiervan zijn erg laag. Dankzij de makkelijke uitwisseling van informatie ontstaat met deze technologie een krachtig instrument voor de organisatie en coördinatie van groepen mensen. De burger krijgt de kans zowel zijn mening als zijn/haar stem te laten horen. Deze ontwikkelingen hebben diepgaande gevolgen voor de overheid en haar dienstverlening. Het fragment van film Us Now (zie onder) verbeeld deze ontwikkeling.

Zoals duidelijk is, zorgt social media voor de empowerment van burgers. Zij organiseren zich niet meer zoals vroeger via het maatschappelijk middenveld zoals de vakbonden. Mensen organiseren zich rond thema’s en belangen, zoals hun eigen buurt, of geluidsoverlast. Daardoor verandert de relatie tussen de burger en overheid aanzienlijk. Dit heeft ook voordelen voor gemeenten. Sommige vraagstukken zijn te complex om binnen de gemeente zelf op te lossen. Of vergen draagvlak van bewoners in een vroeg stadium. Gezien het economisch getijde en de bezuinigingen kunnen gemeenten juist hier op efficiënte wijze gebruik maken van de collectieve denk- en participatiekracht van burgers. Samen sta je natuurlijk veel sterker.

Dat vergt wel lef van gemeenten. Haal beleidsvraagstukken uit de achterkamertjes en zet de deuren open voor betrokkenen. En dat heeft consequenties voor de manier van werken. Functies, taakverdelingen, coördinatie en de stijl van leiding geven verschuiven mee, van een hiërarchische structuur naar een netwerk waar procesbegeleiding een belangrijke vaardigheid is. Dit vergt de nadruk op andere competenties van ambtenaren en gedeeltelijk een andere inrichting van de organisatie als geheel.

De vraag is daarom niet of je als gemeente wel of niet moet twitteren… Juist de dialoog aangaan en samenwerking zoeken over de grenzen heen waar iedereen aan kan bijdragen creëert meerwaarde. Neem bijvoorbeeld het schoolvoorbeeld van participatie, Verbeter de Buurt, winnaar van de E-Participatie Awards 2009 in de categorie Samenleving. Waarom wint dit initiatief? Allereerst omdat burgers op een simpele, gebruiksvriendelijke, transparante wijze betrekt bij het verbeteren van buurten. Burgers plaatsen een melding of een idee in Google Maps en gemeenten kunnen reageren op een melding die geplaatst is. Op die manier ontstaat er een directe dialoog tussen gemeenten en hun burgers. Via Twitter en per e-mail is het mogelijk om meningen en ideeën van gebruikers te delen met de makers van verbeterdebuurt.nl.

De procesarchitectuur van samenwerking in participatie met burgers is belangrijk, want vertrouwen is langzaam opgebouwd en snel verloren. Vooraf de spelregels definiëren, duidelijkheid scheppen over de aanpak, de uiteindelijke besluitvorming en wat met bijdragen wordt gedaan is van essentieel belang. Let daarom naast de kansen ook op de risico’s bij participatie en de inzet van social media.

Proven Partners heeft veel ervaring opgedaan met de inzet hiervan binnen het bedrijfsleven en diverse gemeenten. Wil je meer weten over de kansen met social media voor de communicatie, marketing en innovatie in samenwerking met externe stakeholders? Neem dan vrijblijvend contact op met Tom Verhoeve.

Wist u dat er een groeiende groep is die niets te maken willen hebben met het nieuwe werken? Deze Homo Dinosaurus (homo dino’s) haakt bewust niet aan bij sociale platformen zoals Twitter, LinkedIn, Facebook en Hyves. Of ze hebben het geprobeerd en sluiten vervolgens hun accounts (dat is dus iets anders dan defrienden).

De term homo zappiens wordt vaak toegeschreven aan de generatie die is opgevoed met internet en digitale communities. Een stroming mensen die getypeerd kan worden doordat ze meerdere dingen tegelijkertijd doen, en dus letterlijk zappen tussen verschillende activiteiten.

De homo dino is dus het tegenovergestelde. De vraag is natuurlijk wat de reden zou kunnen zijn dat deze groep homo dino’s niet aansluit op het nieuwe werken? Wat is de toegevoegde waarde in de opkomende veranderingen?

Een voorzet:

1. Geen massa: meedoen op online netwerken heeft geen zin, omdat hun eigen bestaande netwerk nog niet aanwezig is op die plekken.
2. Geen directe winst: ook zonder online netwerken maken ze carrière en hebben ze sociale contacten.

Is dit een probleem? Moet er extra energie worden gestoken om hen te overtuigen van de voordelen en ze te laten participeren in het veranderingsproces? Ja en nee. Stilstand is achteruitgang, maar tegelijkertijd:

• Wie had in 1999 kunnen bedenken dat er in 2009 meer mobieltjes in Nederland zouden zijn dan mensen?
• of wie had in 1999 gedacht dat in 2009 internettoegang thuis als nutsvoorziening wordt gezien?

Bij deze twee veranderingen heeft er een ‘tipping point’ plaatsgevonden. Opeens is het normaal om een mobieltje en internet te hebben. Zelfs de groep die destijds niet mee wilde doen (bewust of onbewust) heeft nu een mobieltje en internettoegang.

Wanneer de massa een verandering adopteert, verspreidt dit zich ongemerkt en heeft men niet eens meer door dat ze mee doen. Ditzelfde fenomeen kan gelden voor de adoptie van het nieuwe werken (wat tegen die tijd anders heet), maar daarvoor is wel een bepaalde massa nodig. Wanneer het tipping point komt is dus de vraag. Maar de homo dino’s zullen zich transformeren naar homo zappiens. Anders sterven ze uit.

Mijn verwachting is echter dat het geen tien jaar duurt voor dit tipping point zich manifesteert. Tijdig je hierop voorbereiden kan helpen om te zorgen dat je niet achterloopt zodra het zover is.

Wilt u meer informatie over dit onderwerp? Neem dan contact op met Tom Verhoeve.

Sociale media bieden een interactief platform voor gebruikers die met uiterst toegankelijke communicatie technologie onderling informatie uit kunnen wisselen. Content kan door eenieder worden ontdekt, gelezen, gedeeld en veranderd. Kenmerkend voor sociale media is de verschuiving van monoloog naar dialoog. Social media wordt steeds meer mainstream in 2009, blijkt uit een evaluatie van Allyson Kapin van Fastcompany.

Ook politici benutten vaker social media in de communicatie met kiezers. Terzake, de variant van 2Vandaag bij onze zuiderburen, meldde onlangs dat Belgische politici massaal gebruik maken van Facebook. Meer dan de helft van 200 gescreende parlementsleden heeft een profiel tegenover 1 op de 6 Belgen. Ze tonen hun persoonlijk leven met foto’s van familie, vrienden en feestjes. Het moet kunnen, is modern en spreekt bovendien de kiezer aan. Sociale netwerksites zijn belangrijk, want ze vergroten het bereik en de kiezer wordt zo op verschillende manieren aangesproken. En vrienden worden is makkelijk, toont Terzake aan. Na één dag heeft de verslaggeefster een imposant politiek netwerk opgebouwd van twintig politici (van de dertig uitnodigingen).

Net als bedrijven gebruiken politici de populariteit van sociale netwerken om met hun doelgroep in contact te komen. Gebruikers ervaren dit enerzijds als interessant, maar zijn beduidend op hun hoede voor ‘vriendjespolitiek’. Toch kan het participeren in sociale netwerken bijdragen aan de marktwaarde van politici, zeker wanneer echte communicatie met betrokkenen goed wordt gearrangeerd.

Ook wie niet meedoet, voelt dat het moet. ‘Facebook is zo belangrijk geworden dat we de komende vijf jaar allemaal erop moeten als onderdeel van de campagnestrategie’, vertelt een Belgische politicus. Hij zit zelf nog niet op Facebook, maar zal zijn koudwatervrees moeten overwinnen. In Nederland zijn voornamelijk linkse politici zijn actief op de netwerksite Hyves, blijkt uit een onderzoek van de weblog Hyped.

Politieke organisaties hebben echter een gefragmenteerde omgeving die om meer direct en persoonlijk contact vraagt en daar gaat veel tijd in zitten. Volgens Forrester is het van belang eerst een ‘social strategy’ te formuleren willen bijdragen op sociale netwerken tot een gewenst resultaat leiden. Het bedrijven van (politieke) marketing vraagt om het maken van duidelijke strategische keuzes teneinde de juiste doelgroepen te bereiken. Daarvoor is een integrale aanpak geen overbodige luxe.