Homo Zappiens, opgroeien, werken en leren in een digitaal tijdperk

De toekomst is al begonnen. En voor wie een vooruitziende blik hierop wil werpen, is het boek Homo Zappiens een aanrader. Sinds begin jaren negentig groeien kinderen op in het digitale tijdperk. De eerste generatie voor wie technologie niets nieuws is, maar juist een vanzelfsprekendheid. De snelheid en het gemak waarmee de Homo Zappiens met allerhande gadgets spelen en hun (sociale) leven verrijken, biedt stof tot nadenken. En deze generatie sijpelt langzaam binnen in alle gelederen.

Inmiddels zijn meer boeken verschenen over deze ‘digital natives’ of de ‘Generatie Einstein’ waarin uit de doeken wordt gedaan hoe deze generatie opgroeit te midden van een beeldcultuur, waarin ze veelvuldig gebruik maken van ict-hulpmiddelen waardoor ze sneller, slimmer en socialer in de wereld staan. Technologie als tweede huid,  zoals Wim Veen het stelt. Wat anders is aan het vervolg op het eerder verschenen Engelstalig ‘Homo Zappiens; growing up in a digital age’ is de diepere verkenning van consequenties die de huidige ontwikkelingen hebben op de sectoren overheid, bedrijfsleven en onderwijs.

Omgaan met vernieuwing en verandering is van alle tijden. Het vergt wel ervaring en inzicht om de achterliggende processen en patronen te kunnen duiden en benutten. Daartoe waagt het boek een dappere poging. Op basis van concrete voorbeelden uit de drie sectoren en een beschouwing vanuit de wetenschappelijke literatuur wordt helder wat de invloed is van bijvoorbeeld Web 2.0 en de toenemende informatisering op ondermeer organiseren, (collectief) leren en besturen. Ook de noodzakelijke competenties die ontwikkelt moeten worden komen aan bod. En daarin kunnen we nog wat afkijken van de Homo Zappiens die zelf hun virtuele bestaan als logische uitbreiding van hun fysieke realiteit beschouwen en spelenderwijs hun mogelijkheden ontdekken.

Wat betekent dit voor de overheid, bedrijfsleven en onderwijs? In het boek komen enkele essenties naar voren die de huidige tendens kenmerken: meer interactie met de omgeving, participatie van ‘de gebruiker’,  delen van kennis, toenemende transparantie, werken in netwerken en het streven naar gemeenschappelijke waardecreatie. De techniek fungeert als katalysator voor deze ontwikkelingen en stelt ons in staat slimmer te denken, leren en (samen)werken. Dat is een voordeel in deze kenniseconomie waarin veel waarde wordt gehecht aan innovatie. De in het boek beschreven praktijkexperimenten schetsen daar een aardig beeld van en geven een voorproefje op de toekomst. En met die inzichten kun je zeker je voordeel doen!

Geplaatst op 17 november 2009 | Thema: overige | Onderwerp: homozappiens, onderwijs2.0, PUBLICATIES | Geef als eerste een reactie!