In de wereld van de 21e eeuw wordt veel van managers gevraagd. De dynamiek van veranderingen wordt steeds groter en de besluitvorming complexer. Managers dansen in hun denken en handelen, in hun afwegingen en keuzes op het smalle koord tussen uitersten. De auteurs van Sturing & Ruimte vinden dat het tijd wordt om het poldermodel niet meer in elke situatie als het hoogste goed te beschouwen.
Leo van de Vorst en Henk Roelofs laten zien hoe in de praktijk het leiderschap van het management kan worden versterkt door gebruik te maken van de kenmerken van de paradox. Ze hebben een nieuw managementconcept ontwikkeld waarmee zij in november 2008 de eerste prijs in een wedstrijd van het Nederlands Centrum voor Sociale Innovatie hebben gewonnen. Sturing & Ruimte daagt de lezers uit om hun denkwijze te verbreden en te verdiepen en om effectiever na te denken over het eigen handelen.
Geïnteresseerd? Klik hier voor het artikel in Intellectueel Kapitaal, bestel het boek via managementboek, word lid van de Linkedin groep en/of volg Henk en Leo via Twitter.
“Sterk (…) vind ik het zogenaamde PAR-model dat – nadat de twaalf waarheden in kaart zijn gebracht – ondersteuning biedt bij de Positionering, Ambitie en Reis om de huidige situatie te overbruggen naar de ambitie. Al met al blijft het boek wel boeien, omdat het nergens langdradig wordt en elke zin to-the-point is. Geen overbodige uitwijdingen over alles en nog wat. Niet verkeerd in deze informatiemaatschappij.” Drs. Peter de Roode, zelfstandig adviseur en trainer
“Door sturing te combineren met ruimte, dus door de paradox te in te zetten, wordt het trekken van snelle conclusies vermeden en de creativiteit om nieuwe oplossingen te vinden gestimuleerd. Elke situatie vraagt om een benadering vanuit zowel het sturingsperspectief als het ruimtelijk perspectief. De kunst is het vinden van een optimum waarbij sturing én ruimte verbeteren.” Nico Jong
Over de schrijvers
Leo van de Vorst (1964) is een van de oprichters en partners van PROVENPARTNERS. Hij is ruim 20 jaar als adviseur actief in het begeleiden van complexe veranderingen. Henk Roelofs (1952) is directielid van Waterschap De Dommel en verantwoordelijk voor innovatie en bedrijfsvoering. Hij heeft ca. 30 jaar werkervaring in het bedrijfsleven en bij de overheid.
10 jaar Proven Partners CMS community of practice congres eigen ervaring elo gemeente 2.0 generaties het nieuwe organiseren het nieuwe werken: behaviour het water laboratorium homozappiens ict ICT-architectuur ICT-infrastructuur ICT-vaardigheden innovatie insight the web Integraal internet intranet Intranetportal kennis management kennisplan Laten landen laten werken leren mediavaardigheden onderwijs organisatieverandering overheid 2.0 PP 10 jaar Samenwerking Second Life seminar sociale innovatie social media Sturing en ruimte vergaderen virtuele organisatie waterlaboratorium web 2.0 web management webmanager webomgeving Wiki
WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck and Luke Morton requires Flash Player 9 or better.
9 maart, 2009 – 16:07 | stefan flos
Sturing en ruimte: sleutel tot de kenniseconomie.
Met veel plezier heb ik het boek Sturing en Ruimte gelezen, twee keer zelfs want na de laatste pagina sloeg de vlam pas echt in de pan.
Het waarom van het boek staat namelijk op die allerlaatste pagina. Er staat een voorbeeld van het gezamenlijk met de gehele organisatie aanpassen van de bedrijfsstrategie. Daarbij kreeg ik eindelijk het gevoel dat de aanpak echt vernieuwend is.
De aanpak is gebaseerd op koppels van waarheden behorende bij zes aspecten van waaruit naar een organsiatie gekeken kan worden (strategie, structuur, systemen, personeel, managementstijl en cultuur). Door deze aspecten één voor één binnen de paradoxale matrix van zowel sturing geven én ruimte geven te plaatsen ontstaan 12 verschillende invalshoeken.
Het model wordt vanwege de paradoxen ook wel én/én management genoemd. De 12 waarheden benoemen de onderliggende krachtenvelden die in de organisatie te onderkennen zijn.
Met deze aanpak wordt aan een aantal belangrijke veranderkundige randvoorwaarden voldaan: continue draagvlak creëren en behouden (ipv weerstand) én de strategische uitgangspunten diep verankeren en verbinden binnen de organisatie. Continu motiveren en communiceren dus.
In eerste lezing had ik de indruk dat deze aanpak voornamelijk van toepassing is op wat Mintzberg de Professionele Bureaucratie noemt: organisaties met een hoog zelfstandigheids niveau, zoals overheidsorganisaties, universiteiten en ziekenhuizen. De waterschapsorganisatie, waaruit de voorbeelden in het boek zijn afgeleid, is een perfect voorbeeld van een professionele bureaucratie.
In tweede lezing realiseerde ik mij echter dat het management model goed op alle organisaties van toepassing is vanwege het algemeen hoge opleiding- en zelfstandigheidsniveau in onze economie. Het model is goed van toepassing op de gehele kenniseconomie en het zou wel eens de ‘missing link’ in de aanpak van het management van organsiaties in de een kenniseconomie kunnen zijn.
Want hoe kun je anders snel schakelen in een maatschappij en economie die zo snel veranderd als die van vandaag. Het vereist continu aandacht voor het inspelen op de veranderende buitenwereld en continue aanpassing van de strategische uitgangspunten daarop. Kortom: het vereist een fundamenteel andere kijk op sturing en ruimte binnen een organisatie. En dit is nu precies wat het boek beschrijft.
Ik hoop daarom dat er snel een vervolg komt van dit boek. Wat mij betreft mag dat volledig bestaan uit cases van verschillende organisaties waarop het accent op de meerwaarde van dit nieuwe managementconcept komt te liggen: de meerwaarde van het onder ogen zien van de verschillende paradoxen in een organisatie en hoe deze paradoxen productief te maken in de snel veranderende wereld om ons heen.