Op rePublic vindt mede ViW’er Bas van Leur dat de overheid geld verkwist met het nieuwe werken initiatieven. In de homogene overheidswereld opereren zo’n 200 diverse initiatieven, zo stelt hij. Dat vraagt uiteraard om een reactie:
“Wat!!!?? Slechts 200 initiatieven? Da’s wel erg weinig!”
Laat ik eerst wat data op een rijtje zetten. De overheid bestaat uit:
Een staatje op InOverheid leert ons dat er ruim 317.000 ambtenaren zijn. Een eenvoudige rekensom levert vervolgens dat 0,32% van de totale aantal ambtenaren werkt aan initiatieven o.g.v. het nieuwe werken. Dit is overigens gebaseerd op de cijfers van Bas (200 initiatieven met ieder zo’n 5 betrokkenen). Rijp en groene initiatieven door elkaar.
Sommige initiatieven zijn gericht op cultuurverandering (Vernieuwing Rijksdienst), andere zijn gericht op fysieke werkomgevingen (bv nieuwe huisvesting VNG, Den Bosch, Zaanstad, Provincie Overijssel), weer andere gericht op ict zaken (bv Digitale Werkomgeving Rijksdienst) en dan ook nog een aantal gericht op ontmoeten (bv open koffies).
Even terug naar je stelling: overheden lijken op elkaar. Ja, dat klopt. In ieder geval op papier. Maar dé overheid bestaat niet. Het zijn verschillende organisaties, met verschillende taken, cultuur en verantwoordingsslagen. Dat betekent automatisch dat je maatwerk moet plegen. Veel van deze hnw-initiatieven werken juist aan een interorganisatorische oplossing (ambtenaar2.0, ambtenaar voor de toekomst, functiegebouw rijk).
Kortom, van verkwisting lijkt mij geen sprake te zijn. Eerder een gezonde insteek om maatschappelijke verandering goed te vertalen naar de eigen organisatie.
Sterker nog, ik ben van mening dat minstens 1% van de totale overheid als vliegwiel moet werken aan het nieuwe werken, zodat in korte tijd de hele overheid daadwerkelijk als één organisatie werkt!
Wat vind jij?
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Leo van de Vorst en Tom Verhoeve, Proven Partners. Proven Partners heeft gezegd: reactie op blog @basvanleur http://ow.ly/2iOp7 0,32% is geen verkwisting, maar verloedering! [...]
De laatste jaren heeft de overheid de opkomst gezien van het begrip ‘excelmanagement’. Alles wordt gekwantificeerd en in statistieken gestopt zodat berekend kan worden of het geld goed besteed wordt. Het nadeel hiervan is dat alles in een organisatie en in de maatschappij een statistiek en een cijfer wordt.
Het Nieuwe Werken gaat tegen deze trend in door meer te werken vanuit visie, leiderschap, vertrouwen en effect. Statistieken zeggen niet alles over het succes van een project en kunnen nooit de volledige complexiteit vangen van de werkelijkheid. HNW is een tegenbeweging tegen het excelmanagement en de controletoren.
Een HNW- of 2.0-werkwijze heeft dus effect op hoe een organisatie werkt, intern en extern. Dat effect kan worden versterkt door aanpassingen in de hiërarchie, in processen, in afspraken en in de omgeving, bijv. gebouwen. Het bouwen van een nieuw gebouw is geen HNW-project, maar je kunt de principes er in meenemen.
Als je je wil ontwikkelen naar een organisatie 2.0, dan gaat het altijd om cultuurverandering. Het gaat om de hele organisatie en het gaat om de verandering die medewerkers zelf doormaken, niet om de vijf mensen in het projectteam dus. Het is een leerproces en dat leren doe je door nieuwe contacten aan te gaan en uit te wisselen.
In een overheid die uit meer dan 500 organisaties bestaat, is dat een complex proces. Elke organisatie is anders, heeft andere taken en een andere werkwijze. Maatwerk is nodig, maar ook uitwisseling over organisatiegrenzen heen. Het enige wat je niet moet doen is alles over één kam halen. Voor je het weet, ben je terug bij het excelmanagement …
(Deze reactie is ook gepubliceerd op http://ambtenaar20.ning.com/profiles/blogs/excelmanagement-1 )
Volgens mij wordt een beetje voorbij gegaan aan de strekking van mijn initiële blog.
Nu is dat natuurlijk volledig mijn eigen schuld, aangezien ik schijnbaar de strekking niet duidelijk genoeg naar voor heb laten komen.
Het gaat me niet zozeer om het aantal initiatieven. (Natuurlijk had ik er even bij moeten zeggen dat het om 200 initiatieven bij de rijksoverheid en bijbehorende agentschappen gaat, daar wordt het mathematisch namelijk heel anders van, maar ik gun je je rekenexercitie).
Wat ik zie gebeuren is dat veel initiatieven met exact dezelfde dingen bezig zijn. Terwijl veel van deze energie nog beter ingezet kan worden. Uiteindelijk wil je mensen hun gedrag laten aanpassen, optimaliseren voor de taken die ze uit moeten voeren. Cultuurverandering geloof ik niet zo in, dat is volgens mij meer een afgeleide.
De focus zou mijns inziens niet moeten liggen op de instrumenten die hiervoor ontwikkeld moeten worden, maar op de verandering an sich. Mensen zodanig ondersteunen in hun werk dat het fijner, makkelijker, leuker en effectiever wordt.
De boodschap van mijn blog zou moeten zijn dat ECHT vertrouwen in de initiatieven die elders worden ontplooid de eigen groei enkel positief kan beïnvloeden. Innovatie vindt daar plaats waar verschillende visies en meningen bij elkaar komen. Co-creatie kan enkel en alleen succesvol als je vertrouwd op de prestaties van anderen.